«یاحق»
«کوچیکن اما سی ما قد تموم دنیان» شما دعوتید به:
پنجمین نمایشگاه عکس مدرسه کالو
نوروز ۹۲ - روستای جمال آباد کالو
عید در کالو منتظر شما هستیم... نوروز یادآور خاطرات شیرینی است که مزهاش هیچ وقت از دهان آدم نمیافتد – یادم نمیآید نوروز بهانهای شده باشد که به سفر و تفریح رفته باشم. انگار نوروز برای این ساخته شده است که جنوبیها به ویژه بوشهریها مهمان نوازیشان را به همه اثبات کنند.
خانهٔ پرجمعیت ما همیشه عیدها شلوغ بود، همیشه مهمان داشتیم. برادر بزرگم آن موقعها در آموزش و پرورش بندر دیر مسئولیتی داشت که مستقیم با معلمها ی غریبه تازه استخدام شده سرکار داشت. خب فلسفه شهرهای کوچک این است که از مسافرخانه و هتل خبری نیست، آن موقعها از خانه معلم هم خبری نبود. برای همین معلمهای تازه استخدام شده برای روزهای اول تا جایی اجاره کنند مهمان خانه ما میشدند که به «خانهٔ معلم دی حیدر (مادرم)» مشهور شده بود. عیدها که میشد تمام طایفهشان را مهمان خانه ما میکردند. لذت عجیبی دارد هنوز که هنوز هست آن آقا و خانم معلمهایی کی حالا هر کدامشان نیمی از سن استخدامشان گذشته با بچههایشان به خانهٔ ما میآیند.
اما مدرسه کالو! پنچ سال پیش که مدرسه کالو آوازهاش به همه جا پیچیده بود، روزهای منتهی به سال جدید (نوروز۸۸) با خودم فکر کردم برای مردمی که دلهایشان کادو میگیرند و عید به کالو میآیند باید فعالیتی انجام دهم. نمایشگاه عکس نوروزی مدرسه کالو به ذهنم رسید _ایدهای که باعث شد دهها مهمان و مسافر نوروزی به روستای کالو بیایند و الان که دارم این نوشته را مینویسم تمام مردم کالو خودشان را برای برگزاری پنجمین نمایشگاه عکس نورزی مدرسه کالو آماده میکنند.
لذت عجیبی داشت وقتی که مردم با شوق تمام عکسهای مدرسه کالو را میدید و سرود یار دبستانی میخواندند و اشک میریختند. مادری که از تهران آمده بود و سی سال معلم کلاس اول بود در دفتر یادداشت نمایشگاه نوشته بود: «اگر بگویند بهترین جایی که سفر کردی کدام استان بود؟ مینویسم استانی به نام مدرسه کالو»
بچههای مدرسه و مردم کالو اسفند ماه که میشود روزشماری میکنند برای برگزاری نمایشگاه و مهمان نوازی از مردم.
«در این چند سال درسهای زیادی از خوبیهای مردم کشورم یاد گرفتهام؛ هیچگاه برای برگزاری نمایشگاه جلوی کسی سر خم نکردهام و نخواهم کرد. برگزاری نمایشگاه عکس مدرسهام ارز و دلار نمیخواهد اما هزینه دارد. با اینکه امسال سال اول آغاز زندگی مشترکمان است؛ خانم و شریک زندگیام گفته است بخشی از هزینه زندگیمان را برای برگزاری نمایشگاه هزینه کنیم. ما میدانیم خدای بچههای مدرسه کالو در زندگی یار و همراهمان خواهد بود...»
در ایام تعطیلات نوروز با جان و دل آماده مهمان نوازیتان هستیم...
