مهدی می گوید اجازه چرا زرد اند !؟ پریسا می خندد .حسین می گوید :معلومه چون خارجی ها با ما فرق دارند،پریسا تو هم خنده نکن عیب مان می کنند ها ! می روند شهرشان می گویند این ها خنده کردند رویمان ها !

 Rob  و Chris دو مهمان ناخوانده امروز مدرسه کوچک ما بودند. آنها با ماشین شان می خواهند به کشورهای مختلف دنیا سفر کنند.  Chris معلم زبان انگلیسی در کشور کره جنوبی است و متولد بیرمنگام انگلیس و Rob گرافیست و متولد لندن است . گرمای کالو برایشان شادی آور است  و مدام عکس های برف در مشهد را به بچه ها نشان می دادند و می گفتند دهکده تان چه هوای خوبی دارد .آنها از کشورهای مختلف می گویند اما می گویند: ایران یک چیز دیگر است . حسین می گوید اجازه برم ناشتا برایشان بیاورم ،مهدی می گوید اجازه دیم (مادرم) نان تازه کرده من هم میرم که نان بیارم و پریسا هم می رود که چایی تازه دم کشیده شان بیاورد.

نان و تخم مرغ محلی حسابی به Rob و Chris می چسپد. وقتی گزارش cnn از مدرسه کالو می بینند حسابی به وجد می آیند می گویند: ما الان در کوچک ترین مدرسه دنیا هستیم ،جایی که خیلی دوست داشتنی است و همه ی دنیا به آن احترام می گذارد و برایشان مدرسه ای مقدس است . آنها می گویند برخلاف اینکه رسانه های غربی از ایران به عنوان کشوری خطرناک نام می برند ،اصلا اینطور نیست . ایرانیان مردمی دوست داشتنی اند که چنین مردمی در دنیا کم پیدا می شود. Chris می گوید : من و Rob  حتما به همه ی دنیا می گویم که ایران چقدر زیبا است و چه مردم دوست داشتنی و مهربانی دارد ،به آنها می گویم حتما به «کالو »هم بیایند و این دهکده قشنگ ،دریای زیبا و مدرسه استثنایی شان دیدن کنند .

آن ها از اینکه آموزش در یک مدرسه دور افتاده هم در جریان است خوشحال اند . Chris عکس های مدرسه ای که در  کره تدریس می کند به بچه ها نشان می دهد و با اشاره و خنده به بچه ها می گوید می بینید این ها هم بزرگ ترین مدرسه جهان را دارند  !آن ها گزارش های روزنامه ها ،مجلات و تلویزیون ایران را که می بینند با دست بچه ها را به یک دیگر نشان می دهند . به«حاج عباس » هم می فهمانند که عکسش در روزنامه چاپ شده است .

آنها از مدرسه جدیدمان که همین روزها افتتاح می شود هم دیدن می کنند. وقتی که می گویم یک «خیر مدرسه ساز» آمده و اینجا دارد مدرسه می سازد شوکه می شوند می گویند در هیچ جای دنیا ندیده اند که انسان ها مدرسه بسازند !Chris  که از مدرسه جدیدمان خوشش آمده حسابی از آن عکس می گیرد. «زکی»کارگر افغانی مدرسه که مثل معلم کالو دست و پا شکسته انگلیسی حرف می زند به Chris  می گوید به افغانستان هم رفته اید ؟ Chris  می گوید نه ! در مسیرمان نبوده . آنجا جنگ است و ما می ترسیم .«زکی» می گوید برادرم در «بروکسل » زندگی می کند.

 برای بچه ها مداد رنگی و رنگ گواش کادو می دهند ،بچه ها تشکر می کنند و نقاشی هایی که کشیده اند به آنها هدیه می دهند .  Rob  دستی به سر حسین می کشد و می گوید:  

«Someday you will become a great picasso Mr.Zarei » تو روزی پیکاسوی بزرگ می شوی مستر زارعی ! عکس دسته جمعی می گیرند و با بچه ها خداحافظی می کنند.قرارمان می شود ظهر  «بندر دیر » (شهرمان)

«بندر دیر» برایشان بسیار زیباست ،قایق ها و لنج های صیادی ،جاشوها و ...آن ها خوشحال اند که امروز با ترین ها طرف اند ! کوچک ترین مدرسه دنیا و بزرگ ترین بندر صیادی ایران .

چاس «دی حیدر »(مادرم) برایشان خوشمزه است که هی زمزمه می کنند «What a tasty food » "چه غذای خوشمزه ای " و هی می گویند «Today we are the guests of  a world known person» "ما امروز مهمان شخصیتی جهانی هستیم ".

می گویند محمد تو دوست داری دوباره به معلمی ات ادامه بدهی ؟ می گویم معلمی را دوست دارم ولی می خواهم به جاهای بالاتر بروم تا بتوانم بیشتر به مردم کمک کنم .

می گوید :«you have great idea, utilizing internet for introducing your school was an interesting idea and we know someday you will be a great man » "تو فکر خوبی داری ،همین استفاده از اینترنت برای معرفی مدرسه ات ایده جالبی بوده و ما می دانیم تو روزی آدم بزرگی می شوی"

آن ها می خواهند از اینجا به بندر عباس بروند و از اصفهان و تهران هم دیدن کنند . نقشه شان را ورق می زنیم ، از هم  خداحافظی می کنیم و  آنها به راه دنبال درازشان فکر می کنند و اتفاقات آن ...

می گویند : «  Mohammad, do you like tehran»محمد تو هم تهران را دوست داری ؟

می گویم :« for me nowhere is like "Bandar Dayyer»   برای من هیچ جا «بندر دیر » نمی شود .

عکس ها : Chris

پ.ن ۰۱: سفرنامه Chris و Rob  را می توانید در وب سایت شان دنبال کنید .

پ.ن ۰۲ : چه می توانم بنویسم جز اینکه بگویم برای بچه های بی گناه غزه دعا کنیم ،چه سنگ دل اند این صهیونیست ها که محموله شیر خشک کودکان معصوم هم نابود می کنند.

آی آدم ها که بر ساحل نشسته، شاد و خندانید
یک نفر در آب دارد می‌سپارد جان

 عکس (AFP)