چهارشنبه تعدادی از مدیران مدارس منطقه عسلویه استان بوشهر مهمان مدرسه بودند. آنچه که در این دیدارها و بازدید ها از مدرسه برایم مهم است  برطرف‌کردن نگاه اشتباه جامعه معلمان به مدرسه کالو است. آن‌ها خیال می‌کنند آنچه مدرسه کالو را مطرح کرده، تعداد کم دانش آموزانش است، و این مرا آزار می دهد.

در کنار پسوند کوچک‌ترین مدرسه دنیا، وبلاگ، رسانه، ارتباط، تفکر بومی در نگاه جهانی و...، این‌ها در مطرح‌کردن کالو چه کرده‌اند!؟ چه می‌شود که مدرسه کالو می‌شود پایان‌نامه دکترا، چه می‌شود که مدرسه کالو می‌شود مستند داستانی، چه می‌شود که مدرسه کالو می‌شود کتاب و هزاران چیز دیگر...

مگر در این کشور و حتی دنیا هزاران مدرسه کوچک‌تر و کم جمعیت‌تر از مدرسه کالو وجود ندارد؟ چرا آن‌ها مطرح نمی شوند یا مطرح می شوند و خیلی زود خاموش!

این ها سئوالاتی است که من با آدم های مختلفی که از کالو و مدرسه اش دیدار می کنند، در میان می گذارم و خوشبختانه برای همه قابل قبول است.

در بازدید چهارشنبه، مدیری خارج از سئوالات مرسوم اداری سئوالی پرسید که تا آخر ماندن‌شان خنده بر لب و لوچه‌مان ماند! وقتی که دید مدرسه نه دیواری دارد و نه پیکری، گفت: "شعرانی جان! اینجا دزد نمیاد؟" و من هم جوابش دادم: "آقا جان اینجا همیشه همینطوره و مشکلی هم نداریم."

مکثی کرد و گفت: "اینجا اگر کسی دزدی هم کُند فردا می شود جهانی! اصلا فردا اینترپُل دنبالش را می‌گیرد و cnn خبرش را کار می کند که: دزد مدرسه کالو در چنگ اینترپُل!" 

خانم سوزان هیوز، نویسنده کانادایی که تاکنون چندین کتاب در مورد کودکان دنیا نوشته است در کتاب تازه اش می خواهد به معرفی مدرسه های متفاوت در دنیا بپردازد که "مدرسه کالو" را به عنوان یکی از این مدرسه‌‌های متفاوت دنیا انتخاب کرده است...

Hello Mr Sherani;

My name is Susan Hughes. I am a Toronto-based Canadian author of several children's books. (If you wish to see some of the books I've written, you can refer to my website at www.susanhughes.ca.)

اسم من سوزان هیوز است. من نویسنده  کانادایی کتابهای متعددی برای کودکان هستم که در تورنتو زندگی می‌کنم. می توانید در وب‌سایت من چندتا از کتاب‌هایی را که نوشتم ببینید.

I am writing a book for young children (ages 9 to 12) about going to school in different circumstances and different types of schools around the world, for example, schools on stilts, schools in deserts, and schools in times of war. It will be published in fall 2010 by Owl Kids (Toronto, Canada). (Owl Kids is also the publisher of Owl, Chickadee, and Chirp magazines. Their website is http://owlkids.com/.)

من برای بچه های بین 9 تا 12 سال درباره رفتن به مدرسه در شرایط مختلف و  مدارس متفاوت در تمام دنیا می‌‌نویسم.
مثلا مدرسه هایی در  صحرا، بالای ستونها (این کلمه در فارسی نیست استیلت جایی است که مثلا مرطوب است و روی ستون‌های چوبی یا سیمانی یک قسمت بالاتر از زمین می‌سازند و زندگی می‌کنند  این کتاب در پاییز 2010 به وسیله انتشارات اول کیدز  که در کاناداست چاپ خواهد شد. این انتشارات همچینین مجلات اول و چیکادی و چرپ (که معروفند) رو چاپ می‌کند و وبسایتش هم این است: 

In my book, I am including some quotes from children who attend different types of schools in various parts of the world so my readers can hear the voices of kids their own age throughout the book and get some insights into what these schools are like.

من در کتابم حرفهایی از بچه هایی که در مدارس متفاوت در نقاط مختلف دنیا زندگی میکنند را می آورم. تا خواننده های من بتوانند صدای کودکان همسنشان را در تمام کتاب بخوانند و بفهمند که مدارس دیگر چطور هستند.

    I have read about your tiny school on many websites, and I would like to include it in my book!

    I am hoping one of your students would be interested in answering these questions for me:

من درباره مدرسه کوچک شما در بسیاری از وبسایت‌ها خوانده‌ام، و دوست دارم که در کتابم درباره مدرسه شما هم بنویسم.

امید دارم که یکی از دانش آموزان شما به سوالات من جواب دهد:

1. چند سالته ؟ اسمت چیه  ؟ کجا (شهر و کشور) زندگی میکنی؟

2. What grade are you in?

2. کلاس چندمی؟

3. What is the name of your school?

3. اسم مدرسه ات چیه؟

4. Could you please describe your school? For example:
How old is your school?
What is it made of and what does it look like?  Where is it located?  How many children attend (approx), how many classrooms, and what grades?
In what language(s) do you learn at your school?

4. می شه درباره مدرسه ات توضیح بدی مثلا

چند سال داره؟
از چی ساخته شده، چه شکلیه، کجا هست، چند تا بچه حدودا توی مدرسه شما هست  چندتا کلاس دارید و چه مقاطعی هستند؟
به چه زبونی درس میخونید؟

5. What special features does it have that make it  special?

6 What months do you go to school?

7. What do you like best about your school?

8. What is your average school day like?

5. مدرسه شما چه ویژگی‌ای داره که اونو منحصر به فرد میکنه؟
6. چه ماههایی می‌روید مدرسه؟
7. چه چیزی رو درباره مدرسه ات از همه بیشتر دوست داری؟
8. یه روز عادی رو توی مدرسه چطور می‌گذرونی؟ (یا یه روز مدرسه رو توصیف کن)

If possible, I'll include some or all of this quote in my book,  as well as the student's name and, I hope, a photo of the student. 
Could you please let me know if one of your students would like to respond?  Thank you very much. I look forward to hearing from you!
Susan Hughes

اگر ممکن است من تعدادی یا همه قسمت‌ها را در کتابم می‌آورم. همچنین اسم دانش‌آموز و امیدوارم یک عکس هم بتوانم از دانش‌‌آموز بگذارم.

می‌شود لطف کنید و به من بگویید که آیا دانش آموزی هست که دوست داشته باشد جواب این سوالات را بدهد؟
ممنون و منتظر پاسختان هستم.
سوزان هیوز

Hi,

thanks for choosing our school for your project, I am happy and grateful.
Please find attached the reply by Parisa, one of the students, and some school pictures.
I would be delighted if I could have a copy of your book when published.

regards,
Abdol-Mohammad Sherani
Kalloo's Primary School teacher

Parisa :

Hi, My name is Parisa * Zarei , I am ten years old and I live in Kaloo one of the southern most villages in Iran.

2. I am in the 4th grade.
3. Kalloo's Shahid Rajaei Elementary school
4. There are only two rooms in our school, one as our classroom and one is the principal's office. It is a new school, till last year we had our classes in Kalloo's Hoseinieh , a praying place for muslims. Our school was built by a philantropist last year which we are using now.  We are four students in our class. Mohammad Reza and Hamidreza are at 1st grade, Mahdi is a 3rd grader and I am at the 4th grade. Our school is just meters away from the sea, and we  sometimes have our classes at the beach. We study in Persian/Farsi, but we also have English classes.

5. The reason why our school got famous in the world is its weblog. We had had numerous problems before our teacher, Mr.Sherani, became our teacher. He started writing about school in his weblog which caused donations drawn to our school and to our village. There have been many TV reports and video footages of our school on both Iranian and international TV channels.  We traveled around the country. We now have  coputers, thank to our teacher, at our houses, and we work with them at school as well. We receive many emails, gifts and letters from all over the world day in day out, and many people around the world know about our school through our teacher's weblog. A documentary is also being made about our school, and a book has been published by our teacher about what s happening in our school.

6. Everything is lovable about our school, my classmates and my teacher, and I am very glad that many people visit our school and send us letters

سلام خانم؛

از اینکه مدرسه‌ی ما را برای کتاب‌تان انتخاب کرده‌اید خوشحالم و از شما سپاس‌گزار.

به پیوست ایمیل جواب پریسا دانش آموز مدرسه کالو و عکس هایی از مدرسه را برایتان ارسال می کنم.

خوش‌حال می‌شوم پس از چاپ کتاب‌تان نسخه ای از آن را در اختیار داشته باشم.

ارادتمند شما

عبدالمحمد شعرانی

معلم مدرسه کالو
 

1- اسم من پریسا زارعی است، 10 سالمه و در روستای کالو جنوبی ترین نقطه ایران زندگی می کنیم. 

2- کلاس چهارم ابتدایی.

3- مدرسه شهید رجایی کالو.

4- مدرسه ما یک کلاس درس دارد و یک دفتر مدیر – ما تا سال پیش مدرسه نداشتیم و در حسینیه روستا (محل عبادت مسلمانان) درس می خواندیم اما در سال گذشته یک انسان نیکوکار برای روستای ما مدرسه جدید ساخت و ما الان در آن درس می خوانیم. مدرسه ی ما 4 دانش آموز دارد – محمد رضا و امیر رضا کلاس اول – مهدی کلاس سوم  و خودم کلاس چهارم. مدرسه ما با دریا تنها چند متر فاصله دارد و ما معمولا بعضی وقت ها در کنار آن درس می خوانیم. ما با زبان فارسی درس می خوانیم اما کلاس های زبان (انگلیسی) هم داریم.

5 – بیشترین موضوع که مدرسه ما را به یک موضوع جهانی تبدیل کرده است وبلاگ آن است. معلم ما (آقای شعرانی) وقتی به روستا آمد ما مشکلات زیادی داشتیم. معلم هر روز اتفاقات مدرسه  ما را در وبلاگش می نوشت و همین باعث شد به مدرسه و روستا کمک های زیادی شود. از شبکه های مختلف تلویزیونی ایران و جهان از ما گزارش و فیلم گرفتند و ما به شهرهای مختلف ایران رفته ایم – ما الان به کمک معلم مان در خانه هایمان کامپیوتر داریم و در مدرسه هم با کامپیوتر کار می کنیم. روزانه از نقاط مختلف دنیا برای مدرسه ما نامه، ایمیل و هدیه می آید و خیلی از مردم دنیا با مدرسه ما بوسیله وبلاگ معلم مان در ارتباط هستند. یک مستند هم از مدرسه ما دارد ساخته می شود و معلم مان اتفاقات مدرسه را کتاب کرده است. 

6- همه چیز برای من دوست داشتنی است از هم کلاسی ها تا معلم خوب مان – از اینکه خیلی ها به مدرسه ما می آیند یا نامه می فرستند خیلی خوشحال هستم.
...................................................

من روزانه‌تر های مدرسه کالو را در فیس بوکم می نویسم ...