هنوز اندازه آن اتاق قدیمی مدرسه را بعد از دوسال سرباز معلمی و یک سال معلم قراردادی بودن نمی دانم . اتاقی کوچک و تاریک که پنجره اش به زور نذر و نیاز باز میشد، اما وقتی هم که باز میشد جلویت نخلستانی قشنگ به تماشایت می نشست و  برایت لبخند می زد . روز اولی که رفتم مدرسه و شدم سرباز معلم ، موکتی پهن کردم  داخلش  و با ماژیک سیاه با خطی دُرشت نوشتم «دفتر مدرسه » ،فرقش با همه ی دفتر ها این بود که به جای مبلمان شیک اداری از سنگ ،سیمان و موکت شکل گرفته بود  و روی درش همه ننوشته بود با هماهنگی رییس دفتر وارد شوید!

در این «دفتر » مدرسه کالو بود که «دفتر» دیگری شکل گرفت . دفتر ۴۰ برگی که پر شده بود از اتفاقات مدرسه ،با مهدی ،پریسا ،حسین و حمیده هر روز می خواندیمش  و هی تُند تُند خنده می کردیم . جمع مان کوچک اما به اندازه دریای کالو بزرگ بود . روزی که حمیده  برای انشاء اش از «اگر من پولدار بودم » میخواند ، منم آرزو کردم پولدار شوم . گفتم پولدار که شدم کتاب اتفاقات مدرسه را چاپ می کنم تا همه بخوانند و با خوشی ها ی مدرسه مان خوش  و با ناخوشی های مدرسه مان ناخوش شوند! 

با خودم گفتم مگر این نویسند های معروف از کجا شروع کردند !؟ آنها هم اول از همین جاها شروع کرده اند نوشتن تا بعدها مشهور شوند.

بعدها که آمدم اتفاقات مدرسه را در وبلاگم نوشتم باور نمی کردم آرزوی بزرگ  سال اول سرباز معلمی ام در سال سوم قراردادی بودنم در آموزش و پرورش به حقیقت بپیوندد و اتقاقات مدرسه تبدیل به کتاب شود . نه من می دانستم ،نه بچه های مدرسه ، نه اهالی روستایشان و نه معلم راهنمایی که هر دو ماه یک بار به مدرسه سر می زد ، که مدرسه کالو اینچنین جهانی شود . و  روزانه آدمهای زیادی به تماشای کالو و مدرسه اش بیایند . 

کتابم که نامش را گذاشته ام «قصه ی کوچک ترین مدرسه دنیا » باشد عیدی کوچک سرباز معلم و جوجه هایش برای مردمان مهربان ایران  ، مهربانی تان را فراموش نمی کنم...

پ.ن 01: ساده می گویم عیدتان مبارک / سالی پر از خوبی ها و مهربانی ها از طرف خودم و بچه های مدرسه کالو برایتان آرزو می کنم ...

 پ.ن 02: نمایشگاه کالو تا پایان تعطیلات نوروز برپاست / همزمان با نمایشگاه عکس مدرسه ، کتاب هم به فروش می رسد/  خوشحال می شویم  میزبانتان باشیم 

پ.ن03: ار همراهی و پشتیبانی شرکت بر و بحر ایران ، جناب ملک مدیر عامل این شرکت  و نشر رسانش برای چاپ کتابم ممنون و سپاس گزارم

پ.ن 04: از عنایت ویژه فرماندار و مسئولین شهرستان دیر و منطقه بردخون برای همکاری در برپایی نمایشگاه عکس مدرسه ممنونم